Ο Πνευματικός και ο Απαίδευτος Τέκτων
Ο Πνευματικός Τέκτων είναι ο φιλοσοφικά συγκροτημένος και καλλιεργημένος σε βάθος. Έχει λεπτά κι ευγενικά αισθήματα, οξυδέρκεια και ψυχολογική ικανότητα, προσέχει τη λεπτομέρεια, ερευνά το βάθος την Τεκτονική και τις αιτίες των γεγονότων. Τα διαπιστευτήρια του πνευματικού Τέκτονα είναι η μετριοπάθεια και η διαλλακτικότητα, δηλαδή η ανοχή της διαφορετικότητας του άλλου (έστω κι αν αντιπαθεί τις ιδέες και τις πράξεις του). Και σε καμιά, μα καμιά περίπτωση δεν απορρίπτει η κυνηγάει αδ:..
Ο Aπαίδευτος Τέκτων παρουσιάζει παιδικές αντιδράσεις ακόμα και στην ηλικία της ωριμότητας. Δεν μπορεί να σκεφτεί και να μιλήσει σωστά, αλλά δεν μπορεί τον όρο της σιγής και να σιωπήσει με σύνεση. Μόνο μικρά νομίσματα έχει στην τσέπη του ο φτωχός, μόνο μικρές ιδέες έχει στο κεφάλι του ο απαίδευτος. Ωστόσο, υπάρχουν και πολλοί που είναι χειρότεροι απ’ τους απαίδευτους π.χ. να μην συμπαθεί κάποιον για τους δικούς του μικρούς λόγους και να τον σύρει στα δικαστήρια για να νομιμοποίηση τάχα μου τις νόμιμες θέσεις του. Πράξη φασιστική κατάπτυστη κομπλεξικού ανθρώπου. Συχνά ταυτίζει τον εαυτό του με την Αυθεντία. Δημιουργεί ένα σύννεφο, ένα νεφέλωμα ιδεοληψιών, προκαταλήψεων, στερεοτύπων κι απαράβατων κανόνων. Πιθανόν να γνωρίζει λίγο από Τεκτονική Ιστορία ή να ξέρει πως ανοίγουμε και κλείνουμε. Ζει μέσα μια διαρκή σύγχυση. Η Σύγχυση σημαίνει πάντοτε Σύγκρουση. Ζει μέσα σε μια διαρκή αντίφαση. Ζει μέσα απ’ τους άλλους. Δεν αντέχει τη μοναξιά της περισυλλογής. Δεν εμβαθύνει. Είναι ο Δικτάτορας των αδ:. που προεδρεύει. Απαγκιστρωμένος δεν δημιουργεί αρκεί να είναι στη θέση αυτή. Δεν αναγνωρίζει το ταλέντο, την ομορφιά των άλλων. Καταστρέφει με το θόρυβό του κάθε δημοκρατία. Γιατί ο λόγος του δεν είναι ποτέ απόσταγμα σκέψης. Είναι ανυπόμονος. Δεν κατανοεί τη στωικότητα, την καρτερικότητα, την αξία του λόγου και τη σοφία της σιωπής. Ζει σπασμωδικά, ακριβώς όπως σκέφτεται. Δεν έχει καμία εσωτερική ευγένεια. Συγχωρεί τον εαυτό του όχι τους άλλους. Δεν ξέρει τι είναι η καλοσύνη ή η αγάπη άνευ όρων. Δε θα άντεχε ποτέ μια τέτοια αναρχία. Παράλληλα όμως με την ωρίμανση της λογικής, η παιδεία πρέπει ν’ αποβλέπει και στην ωρίμανση του συναισθήματος. Γιατί δεν υπάρχει χειρότερο φαινόμενο από τον τέκτονα αυτόν που έχει συναισθήματα μικρού παιδιού. Η συναισθηματική ενηλικίωση δεν συμβαδίζει – δυστυχώς – με τη διανοητική ενηλικίωση. Κι αυτό είναι μια πηγή δυστυχίας στη ζωή του…
Ο αληθινά Ευγενής Τέκτων φαίνεται μόνο από τους τρόπους του απέναντι σε εκείνους, τους οποίους δεν έχει καμία απολύτως ανάγκη. Είναι ο Αδ:. με την ώριμη λογική, αφού το λογικό αναπτύσσεται στο άτομο σύμφωνα με το ποσοστό των γνώσεων του. Παράλληλα όμως με την ωρίμανση της λογικής του, η παιδεία του αποβλέπει και στην ωρίμανση του συναισθήματός του. Ο πνευματικός Τέκτονας (ο στοχαστής, ο εσωτεριστής) βλέπει ως πράξη και αποστολή του τον “θεωρητικό βίο”. Αναλίσκει τη ζωή του στην υπηρεσία της διάνοιας και του συναισθήματος. Έχει καλή παιδεία, αλλά γνωρίζει κιόλας ότι “η πολυμάθεια δεν σε κάνει και μυαλωμένο” (“ΠΟΛΥΜΑΘΙΗ ΝΟΟΝ ΕΧΕΙΝ ΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΙ” Ηράκλειτος ) και ότι “πουθενά δεν θεωρήθηκε ως μέγιστο κακό το να μη γνωρίζεις τα πάντα όσο η παντογνωσία και η πολυμάθεια που συνοδεύεται με κακή ανατροφή και κακό ήθος” (Πλάτων, Νόμοι Ζ΄ ). Γιατί γνωρίζει ακόμα πως “το ήθος είναι για τον άνθρωπο η μοίρα που τον προστατεύει” (“ΗΘΟΣ ΑΝΘΡΩΠΩ ΔΑΙΜΩΝ” Ηράκλειτος).
«Οι αδ.΄. μου με αναγνωρίζουν ως Τέκτονα .΄.»
Ο Τεκτονισμός εν κατακλείδι μας θέλει ΤΕΚΤΟΝΕΣ.
-Και Τέκτονας δεν είναι όποιος κρατάει την Τεκτονική ταυτότητα και την ηλεκτρονική κάρτα.
-Τέκτονας είναι όποιος συνειδητά θεωρεί, και έχει έτσι σμιλεύσει τον λίθο του, ώστε να αποτελεί έναν δυνατό κρίκο της αλυσίδας μας.
-Τεκτονισμός δεν είναι Ημιμάθεια -Τεκτονισμός είναι η γνώση.
-Τεκτονισμός είναι διαλογισμός και κραδασμοί ψυχής.
-Ο Τέκτονας δεν είναι ο χειροκροτητής αλλά ούτε αυτός που διαφωνεί, έτσι απλά για να διαφωνήσει.
-Τέκτονας δεν είναι εκείνος που πάει έτσι απλά επειδή πάει το ρεύμα.
-Τέκτονας είναι όποιος, πάντα με βάση την αγάπη του για τον Τεκτονισμό, προσφέρει και προφέρει σθεναρά την γνώμη του για την εξελικτικότατα της Αδελφότητάς μας.
-Ο Τεκτονισμός μας δέχτηκε ως ελεύθερους και χρηστοήθεις, δεν επιδιώκει να μας καταστήσει άτολμους και αδιάφορους.
-Ο Τεκτονισμός θέλει την ενασχόλησή μας στα κοινά της Αδελφότητάς μας και δεν επιδιώκει να μας καταστήσει ιδιώτες.
-Τέκτονας είναι αυτός που φοιτά την επιστήμη του συστήματός μας.
-Τέκτονας είναι αυτός που σωστά μελετά τα τυπικά μας και φοιτά μέσα στα εργαστήρια μας στους κανονικούς χρόνους με τις αντίστοιχες απαιτήσεις.
Κι όλοι εμείς. απ’ την πλευρά μας, αφού έχουμε ολοκληρώσει το χτίσιμο της Τεκτ:. προσωπικότητάς μας και αναπτύξουμε την ατομικότητά μας, πάντα συλλογικά, δίπλα στους Αδ:. μας, ευχάριστα και συνειδητά να αφιερώσουμε αυτή μας την ατομικότητα, ως ένα ακόμη λίθο στο οικοδόμημα του Ναού της Αρετής.
ΣΩΤ. ΝΙΚΟΛΑΚΟ.

